เมื่อประมาณกลางปี พ.ศ. 2547 โจทก์และจำเลยได้อยู่กินฉันสามีภริยาโดยมิได้จดทะเบียนสมรส ที่บ้านเลขที่ 464/2/2   แฟลตส่วนกลาง แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน  กรุงเทพมหานคร  จนกระ ทั่งโจทก์ตั้งครรภ์  จำเลยก็พาโจทก์ไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลสมิติเวช

     มีอมนุษย์หน้าด้านที่ไม่รู้สึกกระดากปากกล่าวหาว่าผมอยู่กินฉันสามีภริยากับมันจนท้อง (ท้องโดยการจับผมสิไม่ว่าแต่ผมรู้ทัน เลยปล่อยให้มันท้อง เพื่อที่จะให้มันตกนรกทั้งเป็นทั้งชีวิตละไม่ว่า แผนการของมันไม่สำเร็จ มันก็เลยแหกปากบิดเบือนพฤติกรรมที่มันทำไว้อย่างไร้ค่า โง่ และไร้ยางอาย มันยังกล่าวหาว่าผมพามันไปฝากท้องที่โรงพยาบาลสมิติเวช มันไปของมันเอง ผมไม่เคยคิดจะพามันไปฝากท้องที่ไหนเลย อย่างมันต้องท้องไร้ญาติถึงจะดีและถ้าผมจะพามันกับลูกมันไปฝากผมถีบส่งไปอยู่ขุมนรกยังดีสะกว่า

ทำเวรทำกรรมกับคนอื่นไว้ ซักวันต้องได้รับผลกรรมนั้นตอบสนอง ไม่ช้าก็เร็ว!!!